Gunlerden Bir Gun

Gunlerden bir gun erkenden kalkti. Gunesin dogusunu gorebilmeyi planliyordu ama hava bulutlu ve islakti. Pencereden disariyi seyretmeye koyuldu. Disarisi oluydu ama tazeydi de. Yeni bir gun basliyordu ve baslangicina sahit oldugu icin heyecanliydi. guzel bir gun gecirecegine dair kendine soz verdi.

Bugun yeni deneyimler gunuydu. Uretime gecmeliydi. Bu onun icin yeniydi. Acti bilgisayarini, onunde bombos bir sayfa. Bu beyazliga yuzyillardir ne hayatlar ne fikirler sigdirilmisti. Tum yaratimlarin arka planini olusturuyordu. O da simdi bir sey yaratacakti. Dusunmeye koyuldu. Ne yaratabilirdi? Yaratilacak ne vardi? Kendi sorunlari hakkinda dusundu. Hepsi bos ve sikiciydi. Kendi yuklerinin baskalari icin sikici olacagina emindi. Peki kendi gunluk sikintilarinin disinda kafasina takilanlardan bahsedemez miydi? Dusundu dusundu. O herseye soylenen insan bir melek olup cikimisti o an. Beyaz sayfanin onunde tum karamsarligini kaybetmisti. Dunya kendi halinde donuyordu. Uzerinde barindirdigi her sey gibi o da kendi demliginde demleniyordu. Dert edecek cok sey vardi ama dert etmeye degmezdi. Hersey olacagina variyordu. Bu yuksek derecede sahip oldugu kabulleniciligi farkettigi an kendinden korktu ve bilgisayardan uzaklasti. Koltuga gecti.

Ne yapmali ne yapmali? Belki de yazmak ona gore degildi. Peki one gore olan neydi? Televizyona bakindi. Belki uzerine ugrasacagi bir sey bulmada televizyon ona yardim edebilirdi. Gecti tum kanallari. Onu heyecanlandiracak bir sey bulamadi. Kapadi televizyonu ve boslugu seyre daldi. Eskiden bir suru gereksiz sey kafasini mesgul ederdi ve bunu engellemeye calissa da basaramazdi. Simdi nerdeydi bu ic konusmalar? onlar da onu terketmisti. BIr seyler dusunmeye calisti. Zorladi. Gelen geliyordu ama geri kaciyordu. Gelen dusunceyi tutmaliydi ve kontrollu bir bicimde evrimlestirmeliydi. Kontrollu fikir gelistirme de sikiciydi. icerden karsi konulamaz bir kuvvetle birseyler gelmeliydi. O her neyse onu somutlastirmali ve hayata katmaliydi. Hala bu konuda basarili olamamisti.

Erken kalkisina dair pismanlik duygusu kendini gostermeye baslarken, bu olanlarin, uykulu olmasindan kaynaklandigini kendisine soyleyip durdu. E simdi ne yapmaliydi? Uyumaya devam mi etseydi ki? Onunde koca bir gun vardi ve yapacak hicbir sey yoktu. Yapmaya hevesi vardi ama ilhami yoktu. Saat oglene yaklasiyordu ve zaman gecmek bilmiyordu. O ise bos bos odaya bakinmayi surduruyordu.

Yeniden ise girmemin zamani geldi galiba diye dusundu. Sonra is yasami ile ilgili deneyimleri geldi gozunun onune. Urperdi ve ayaga kalkip bos bos yurumeye konuldu. Aklina gelen imgelerden ve gecmisten cikip gelen hislerinden kurtulmaya cabaladi. Gitti kendine bir cay demledi. Bugun hayatinin en buyuk arzusunu kesfedecegine dair yemin etti ve salona gidip cayini yudumlamaya koyuldu.