Sevgili yazarlarımız brandnewVinyl ve MUZO nun burayı  video klip paylaşma ergen kullanımına daha fazla dayanamadım ve işte geldim burdayım. adlarını ve kendilerini henüz bilmediğimiz sevgili  diğer 2 yazarımızdan ise bahsetme gereği bile duymuyorum şu dakikalarda. Yalnızlığımla ve işsizliğimle başbaşa kaldığım bu nispeten güneşli ve güzel pazartesi öğleden sonrasında kendimi burada buldum. O kadar işsizsin ki bişeyler yazsana serzenişlerine bir son vermek üzere. 

Size sabah 9.00'dan (ki uyandığım saat olur) şu ana yani 14.39'a kadar olan zaman dilimindeki hayatımdan bahsederek başlamak istiyorum. Sabah 9'da sanki çok önemli bir işim varmışçasına kalktm. İşsiz ve okumayan bir insan olarak bu saat anlamsızca erken gelebilir pek çoğumuza. Neyse bu düşünceye alıştım artık. 5dk kaybettim ya da kaybetmedim hemen salona gelip bilgisayarımı açtım. Youtube adlı güzide siteden kendime kısa sürelik bir pilates videosu buldum. Karın çalıştırma hareketleri üzerine bir videoydu. 20 dk bu hareketlerle cebelleşip güne sıkı bir karınla başladım diyebilirim. Ardından kahvaltılık ıvır zıvırlardan kendime bir tabak hazırlayıp kahvaltım eşliğinde biraz tv yle haşır neşir oldum. Haber toplantısı tadındaki programlardan gündemi takip etmeye çalışsam da içimdeki o 'eeeh aman naapcan bunları' düşüncesine yenik düştüm ve tv nin sesini tamamen kısarak artık hayatıma sadece görsel olarak katılmasını sağladım. Oturduğum yerden kalktım evin arka kısmına* doğru yürüyüşe başladım *(evin arka kısmı: İstanbulun çeşitli semtlerindeki bitişik nizam yapılanma sonucu apartman dairelerinin ince uzun bir form alarak evi 2 parçaya ayırmasıyla oluşan genelde evin yatak odalarını barındıran kısmı.) Haftasonu çeşitli arkadaşlarımın evimde barınmasından dolayı bazı ev hanımsal işlerimi aksattığımı düşünerek, önce genel bir toparlama, ardından kirlilerin çamaşır makinasına atılması, akabinde balkonda asılı olan temiz kurumuş çamaşırların katlanması gibi her türk hanımefendisinin hayatının bir kısmında mutlaka yapması gereken işleri yaparken buldum kendimi. Yeterli bulduğum bir temizlik seviyesine ulaşıncaya kadar kendime yeni işler yaratarak bir kaç saatimi böyle geçirdim diyebilirim. Ardından ben ne yapıyorum yahu bilincinin bir inme gibi yanı başımda hatta tam içimde bitmesiyle, silkindim ve gün içindeki ikinci kişiliğime yavaş yavaş büründüm.

İkinci kişilik evresi, daha çok toplumdaki yerim, geleceğim gibi sıkıcı konuları içeren bir süreçtir. Ama ve lakin her geçen gün omuzlarıma binen yükün arttığını hissetmemle portfolyomu 10mb dan küçük bir hale getirme, iş başvurusunda bulunacak yeni yerler bulma gibi görevlerime başladım. Sanırım artık saat 12.00 yi geçmişti. Bir süre bu işlerle uğraştıktan sonra kendi temizliğimin de önemli olduğunu düşünerek hızlıca bir duş yaptım. Ve sonrası işte buradayım. İşin yok yazsana bir şeyler dediniz, alın size işi gücü olmayan bir insanın gününden bir kesit. Heyecan ve merakla okuyacağınızdan eminim, sonunda ne olacak acaba diyerek buraya kadar geleceğinizi biliyorum. Ama malesef sonunda bir şey olmuyor. Bir şeyler olduğu zamanlarda görüşmek üzere...